Özlem Öztürk

Liman

2011-09-03T05:43:00.000-07:00

Çevremdeki kalabalığa sevgiyle baktım,
dans edip eğlenenler,
birbiri ile garip bir sinerji içinde olanlar,
farklı bir diyalog farklı bir monolog kimi zaman,
kendime baktım,
yalnızlığıma baktım.
İçim hüzünlüydü son günlerde,
değerli bir şeyimi kaybetmiş ve yorulmuştum.
ağzına kadar dolu bir bardaktım ve her damlada taşıyordum
bir damla daha ve bir damla daha....

Ve değer verdiklerim, sevdiklerim, geçip dururken gemiler gibi
yine kendimi kocaman gösterişli bir liman gibi hissettim.
insanlar gelirler limana demirlerler her istediklerini alırlar ve
arkalarına bile bakmadan giderler....
belki deniz kenarında yaşamanın getirdiği bir duyguydu bu,
belki hep böyleydi bu,
insanlar gelirler ve her istediklerini gönüllerince yaşarlar,
onları ağırlamak keyiflidir,
bilmezler limanında duyguları olduğunu ,
geçtikleri her herde izler bıraktıklarını,
belki hüzün belki acı belkide sevinç,
hiç bilmezler,
çiçek bahçesindeki çiçekleri ezerler
dikkat emezler,
çünkü herşey onlar içindir,

Limanın beklediği ise sadece saygıdır.

Birazcık Saygı!!!!

ABLAM'a

2011-08-05T07:10:00.000-07:00

Ben gidince herşey Değişti,
Gözümde beliren foroğraf değişti,
Sokaklar,caddeler,hatta senin evin,
Oturduğumuz masa ve sandalye değişti.
Sohpetler,hisler,sevgiyi gösterme şeklimiz,konuşmalarımız...
Çok özlesemde, dönmek istesemde,
ZAMAN değişti...
Ben değiştim! Sen değiştin!
Ben mi seni bıraktım yoksa sen mi beni bıraktın bilmiyorum?
Her sabah yapılan kahvaltılar, kahkahalar,
Fırından aldığım sıcak pide ve gözlerimizdeki sımsıcak sevgi,
Sanki dönsem arkamı, ordasın gülen yüzünle...
Ama biliyorum ki herşey değişti,
Geriye kalan Öz sevgi kalplerimizde.
Gösteremediğimiz,yalnız bıraktığımız,kapattığımız....
Aramızda buzlu nehirler akıyor sanki ve her yer gri,
konuştuklarımız azalan cümlelerle,
konularsa,günlük ,havadan sudan yada sıcaklardan,
Hani nerede o herşeyimizi paylaştığımız masa,
Kağıttan gemiler yapıp hayal kurduğumuz...
Hani nerede içimizdeki sevgi,
Küstürdük mü birbirimizi hayatta kalma çabalarımız sırasında?
Dondurduk mu kalplerimizi?
Arkası yarın gibi devam edecek serüvenlerimizi,
Aramızdaki BİN'i aşkın kilometre mi bizi uzaklaştıran?
Yoksa kırgınmıyız birbirimize, yolumuzda beraber yürüyemediğimiz için!
Ben küçük bir kız çocuğu, Sen saf bir MELEK,
Ben içimdeki tüm Özlemle
Sen içindeki tüm Özlemle
Tek bildiğim Seni Çok sevdiğim.

Sevgili ablama olan özlemim ve sevgim için sorularla dolu yazdığım bir şiir. Sanırım biraz yalnız bıraktık birbirimizi. Tek bildiğimse onu çok sevdiğim ve özlediğim.

Sevgiler 05.08.2011

YOL

2011-05-28T07:46:00.000-07:00

Zorlu bir yoldan geldim,
Üstümde birsürü yükle.
Yolda çiçekleri sevdim cabuk soldular,
hayvanlarla konuştum,ne hikayeler anlattılar,
Bazen yıldızlar beni uyardılar...
Rüzgar yardım etti çogu zaman,
Karanlıktı,tek bir ateş böceği yolu gösterdi.
Sanunda mutluluğu bulacağımı düşünürdüm,
Fakat sonda koca bir HİÇ lik vardı.
Aslında zorlu dediğim yol eğlenceliydi...
Yaşıyor,akıyor,hissettiriyordu...
Şimdi ise bir koca hiçlik duygusu,
Ne hissetme var,ne rüzgar var,nede yıldızlar...
Biraz uyumalıydım,uyumalı..uyumalı..uyu....
............................................................
Ve uyanarak yeni bir güne başlamışçasına,
Koklayınca havayı
Cevabı verir evren dedim.
Sabah yağan yağmurdan eser yoktu,
Ve sanki bugün ikinci kere güneş doğmaktaydı,
Ve bana gün senden sonra yeniden sunulmakta.
İyi hissediyorum şuan,
yeni doğmuş ve özgür
Tekrar eski saflığımda
bir çiy damlasıyım begonvilin yaprağında
Arı ve pak,
Şimdi hazırım yeni yoluma,
Sonunda birşey beklemediğim,

Sadece yaşamı deneyimleyeceğim...yoluma....

İNCELİK

2011-05-16T08:24:00.000-07:00

İncelikler yüzünden aslında herşey,

Tüm kırılmalarım
Tüm inceliklerim yüzünden
Olmuyorsa Olmuyor işte
Akmıyorsa akmıyor...
Günler günlere bağlanırken tüm hızıyla
Bodrum sokaklarında oradan oraya
Yapmak istediğim tüm sürprizler
Mutlu etmek istediğim insanlar
Yaşama sevincinin geldiği nokta
Zorluklarla mücadele
Hepsi tek başına bir incelikten doğuyor hayatta
Bırakıp gitmek isterken zincirler
Uçmak isterken yollarda sürünmeler
Ruhu çepeçevre saran çevre
Ve.. kuşlar,ağaçlar,deniz,manzara
Alıp götürüyor işte,
akıtıyor bir şekilde zamanı
Bodrum sokaklarında...
Kulağımda Salsa ritimleri
Ruhum Elektro...
Dostlarım,herbiri bir yerde,
KALE hep aynı yerde,
Değişen tek şey, Güneşin ve Ay'ın
Battığı Nokta.
ÖÖ

Mayıs 2010

ÖZLEM

2011-05-16T08:22:00.000-07:00

Benim,

minik burunlu,minik dudaklı,minik parmaklı,
Gülümseyen yüzlü,küçük ve parıltılı gözlü,
Kocaman kalbi olan, Benim.!!!
Hergün coşkuyla uyanan,yaşamaya doymayan,Hayatı anlamlandıran benim.
Ben herkesin olmak istediği yerde olan,
Kalbinde ve ruhunda sevgiyi yaşatan,
Hergün yeni bir şey üreten,öğrenen,büyüyen,
Aşkı arayan,arayan,arayan ve bulan benim.
Ben küçük çocuğun büyüme özlemiyim.
Ben bir annenin çocuğu için duyduğu özlemim.
Ben bir aşığın özlemiyim.
Bir savaşçının Barış özlemiyim.
Bir sanatçının hayal özlemi,
Bir devrimcinin devrim özlemiyim.
Bir hastanın şifa,bir bebeğin yaşama özlemi,
Bir doktorun hayat kurtarma,
Güneşin doğma özlemiyim.
Ben ÖzleMim!
Şu dünyada olmak istenen herşeyim,
O yüzdendir ki Hep;
Sevgiyi,saygıyı,aşkı,barışı,paylaşımı,mutluluğu,
yenilenmeyi,şansı,fırsatı,kazanmayı,başarmayı,
olgunluğu ve sayamadığım ama senin düşlediğin
tüm güzellikleri içimde yaşatıp,
Tüm dünyaya sunuyorum!
Yaşıyorum,yaşatıyorum ki bunlar özlenmesin,
Sunuyorum ki bunlara susamayalım,
Doya Doya içelim...
Özlemi yaşayalım....

Özlem Öztürk 05.12.2009

Z Noktası

2011-05-16T08:15:00.000-07:00

Ne çok zaman geçirdik birlikte,
Ne de güzeldi...
bazı zamanlarda ise ne hüzünlü...
O anlarda öyleydi ama
şimdi bakınca herşey temize çekilmiş herşey yolunda.
Anılardayız sadece ve arada bir yeni sayfalar ekliyoruz anılara.
belki sen çıkarmaya çalıştıkça beni
ben geliyordum bilmeden, farkına varmadan,
belki ben çıkarmaya çalıştıkça seni sen geliyordun o anda
sonuçta yürünen yolda birlikteyiz,
iyi ki vardın o noktada.
Kıpkırmızıda!
Ellerin cebinde,üzerinde kahve montunla girmiştin içeriye,
favorilerinde vardı ve farklı bir havan...
küçüktük ozamanlar,küçüktüm,küçüktün...
şimdi büyüyoruz her adımda,
artık başka hayaller düşünüp başka kitapları araştırıyoruz,
buluşlarımızı başkalarıyla paylaşıyoruz,ya da paylaşamıyoruz....
ama iyiki varsın bu yolda,
yanımda olmasanda varlığın bile mutluluk veriyor bana,
benimle ilgilenmesende,aramasan sormasanda iyi ki varsın dünyamda...
Bugün yeni yaşının ilk anında,yanındayım tüm sevgim ve kalbimle...
Sana hiç bir şey dilemiyorum çünkü;
biliyorumki isteklerini gerçekleştireceksin,
biliyorumki mutluluk her an seni kucaklıyor olacak,
değişim doğum gününden itibaren başlayacak ve saracak heryanını,
bir pazartesi gibi yeni başlangıçlarla dolu,
Yazılacak birsürü sayfa,gidilecek bir sürü yol,
tutulacak bir sürü günce ile birlikte yaşanacak birsürü gün!!!!
iyi ki varsın,
sen birçok duygunun Z noktasısın,
Sen,
gözleri buğulu gizemli çocuk
elleri ceplerinde her an birşeyler çıkaracak gibi hayata,
sen konsantre meyve suyu gibisin,sulandırılmamış,
sen kalbi temiz,duyarlı insan,güzel konuşmacı,kapsamlı araştırmacı,sennnnn...
her şeyin Z noktasısın.Bu şiirin Z noktası, sözün Z noktası,öZlemin Z noktasısın.

ÖzÖz

Kapı Önü

2011-02-09T08:58:00.000-08:00

Kim derdi ki bir gün bu şekilde karşıma çıkacağını,
Tüm yalnızlığımla,evimin ön kapısında
sandalyemi atıp,yollarını gözlerken,
belki saat gecenin 02:00 si olmuşken,
gözlerindeki samimiyet aklıma gelir.
Yazarlar,şairler beklerken ilham perilerini,
ben buluveririm evimin ön kapısında,sandalyede otururken bu mısraları....
Bu günlerde geceler uzarken ve,
Mavi'de müzik biterken,
dans salonlarında ayağımdaki nasırlar,
yüreğimdeki umut büyürken,
her ter damlacığında attığım sıkıntıları ve
kuş gibi uçarken kendimi bulduğum anları.....
Hadi,unutma yalnızlığında güzel olduğunu,
birliktelik kadar değerli olduğunu.
Ve şimdi sıcaktan buhar olmuş gökyüzünde
bir yıldızı seçebiliyorum uzaklarda,
kim bilir Venüs şimdi nerede, Jüpiter nerede?derken,
alıyorum sandalyemi kapı önüne,
genişleyen görüş alanımla ve yalnızlığımla,
uyuyan doğaya birazdan eşlik etmek için hazırlanırken ben,
teşekkür ediyorum,tam burada,sana!

ÖÖ

Burada gün farklı başlıyor.....

2010-04-13T02:09:00.000-07:00

Burada gün başka doğuyor diye başladı maceram. Güneş, Bodrum Yalıkavakta farklı yerden doğup farklı yerden batarken, gece yıldızlar neredeyse dokunacak kadar yakındı. 8 ay süren doğa içindeki yaşamım beni rehabilite etmişti ki biraz daha hazırdım merkeze yaklaşmaya. Burayı tanımaya.

Burada gün farklı doğmaya başlamıştı üst üste geçen mevsimler zamanla yarışır gibiydi. Ve bende bu zamanda Suziki AN125 lik schooter ımla hızlandırıyordum yaşamı. Şakır Şakır yağan yağmurun altında, sıcak Ağustosta yakıcı güneşin altında, çok sert esen rüzgarın önünde, yeni insanların,yeni dünyaların,yeni hikayelerin içinde sadece izliyordum. Ayda bir sayfa sayfa yazdığım defterime hedeflerimi yazıp birşeyleri planlamaya çalışırken ne kadar ilerlediğime bakıyordum. Takvim yaprakları ilerlerken günler geceye dönerken,bende eskiyi özlerken, herşeyi ama herşeyi yeniden başlatmayı ve yeni bir bene doğru ilerlemeyi başarmak istiyordum.

Burada gün farklı başlıyor, biraz geç başlayıp biraz geç bitiyor. İnsanlar sanki hep birşeylerden kaçıyor. herkesin Bodrumu farklı herkesin günü, papatyası,baharı farklı burada. Ben her sabah güneşi doğurup, günü işliyorum dolu dolu. Bende buradayım ve varım! diyorum ve gerçekten hiçbirşeyden kaçmıyorum. Benim Bodrumum da çok farklı....

Şimdi dışarıda güneş baharı canlandırırken herkesin ruhuna biraz Bodrum havası, biraz Bodrum mavisi sunuyorum :)

2010-02-25T09:31:00.000-08:00

Az önce ayrıldım yanından,kollarından,gözlerinden,
Ve biliyorum ki yakında kalbinden ayrılacağım.
Yolun sonunu görmek çok kötü olsa da...
Hazırlıklı olmak bir okadar dayanıklı yapıyor insanı.
İçimden yükselen sesleri,soruları artık durduramıyorum.
Tek rakibimse zaman...

İçindeki o güzel bahçeye bir giren birdaha çıkamaz diyorlar,
Sende aşkı bulan bir daha bulamaz diyorlar,
Yaşam ayrıntılarını çoktan çözmüş olan sen!
Hayata atılan ben!
Sevme , sakın sevme diyen duygularıma kulak veriyorum.
Çünkü incinme var bunun sonunda,
Hüzün var,ilginç bir şekilde bizi besleyen.
Sana baktığımda ise, özünü görüyorum,
Kalbini,ruhunu görüyorum.
O herşeye kafa kaldıran,baştutan,
O korkusuzca atılan,boyun eğmeyen,
Tabana öyle çok sevgi yaymış ki bu güçle,
Herşeye sövebilen,
Hala kendini büyüten,eleştiren,yenileyen seni görüyorum.
Ve biliyorum ki sen bu'sun.
Senin hayatından gelip geçen bir yolcuyum ben sahnede,
Sen de benim sahnemde bir dervişsin,
Hem de hiç görmediğim kadar bir derviş.
İnce ruhlu, mütevazi.

ÖÖ

Geçmişten kısa kısa yazılar

2009-03-29T14:21:00.000-07:00

August 11-08
mutluluk kapıları çalıyor...
İyi bir konuşmacı olduğum ortada ..hayat son dönemlerde bana pek konuşma hakkı tanımasada beni iyi bir gözlemci olma yolunda epey geliştirdi. Başlayan işler,yarım kalan işler,insanların söyledikleri,yapacakları şeyler. Tüm unları durup dinleyip gözlemleyince hepsinin ne kadar da farklı yönlere gittiğini görüyorum.

ve umut ettikçe bir gün biryerlerde mutluluk çalar kapımı diyorum. Sanki çevremde herkes mutlu gibi. Bir şekilde gülerken görüyorum.Ne güzel gülmek ne güzel.....
Yaşam böyleymiş işte, küçükken büyüklerimin yüzünde bir yorgunluk bir mutsuzluk görürdüm.Onların mutsıuzluklarını hissederdim. Kendi kendime nedir onları böyle yapan diye düşünürdüm. Aslında net birşey yokmuş anladım, hayatmış getirdikleriyle,götürdükleriyle.

Küçücük bir dokunuş ayağa kaldırabilir insanı küçücük bir sarılma,minicik bir ilgi. Beklentiler büyük olsada, hayal kursa da insan bir şekilde yaşıyor işte. ağlarken ağlayamaz oluyor. Gülerken gülemez. Nasıl kırcak pekii bu çemberi nasıl çıkacak bu kaostan.
Psikologlara sorarsanız yöntemler çokk,
Sizi üzen olaylardan uzak durun,
Kendinize yeni bir hobi bulun
Yeni insanlarla tanışın, kendinize değer verin,
tatile çıkın
Dans edin,kitap okuyun,film izleyin,
Sevgili bulun,ev hayvanı besleyin,
koşun spor yapın,yüzün atlayın hoplayın.....

saymakla bitmezzzzz bunlar. Temelinde kendi kendinize mutlu olmaya çalışın çümkü şu dünyada bir tek kendiniz varsınız. Her şeyi siz görüp siz algılıyorsunuz. Oturun kapının önüne ve mutluluğun kapınızı çalıması için bekleyin. Elbetteki bir çeşit mutluluk gelir çalar kapınızı.

Bende şimdi hayatın beni taçlandırmasını bekliyorum. en güzel şekliyle tacımı takacağım günü bekliyorum. Hadi hayat Taçlandır beni :)

July 24,08
Nasıl?
O umutsuz yüzümü nasıl değiştiricem, umutsuz bakış açımı umutsuz halimi....

diye düşünen kadın aslında akıp geçen zamana umutsuzluğu ekiyordu. Farkında değildi,bilmiyordu.
Nasıl değiştirecbilirdi ki...
Son zamanlarda hiç gerçekten kendi adına karar almamıştı. Haytın onun yerine yaptığı seçimleri yaşamakla meşguldu. Gitse nereye kadar gidecekti , kalsa da neye yarayacaktı. Dinlediği şarkını n sözleri her zaman yüreğini kabartmayı başarıyordu. Kimse onu anlamıyordu ama o herkesi anlıyordu. Yalnızlıktı yaşadığı, H,ç kendini anlatamadı ve hiç anlamadılar... O başkaydı diğerleri başka...

Zaman zaman herşeye boş veriyor zaman zaman da izlediği filmdeki üzüntülü olaya bile sıkılıyordu. Daha böyle ne kadar dayanabilirdi... Karar vermesi gerekiyordu olduğu yerde duramazdı. Günler boyu arayışlar içinde son enerjilerini kullanıyor,çeveresinin sorduklarını üstünkörü yanıtlıyor hiç tepki vermiyordu.

Eski günlerini o bile çoktaan unutmuştu. ya en tepedeydi ya en dipteydi...Gözleri parlamıyordu.ne olmuştu ona . Kim söndürmüştü ışığını.Kim tüketmişti ruhunu? Hep merak ederim. Belki hiç kimse için önemli değildi ama benim için önemliydi.

Varlığını hissettiğim bildiğim sevdiğim tek şey yok oluyordu.....

July 19-08
Başka Düşünceler de var...Saygı duy!
Herzaman hayatın güzel olması yönünde adımlar atar kendimi buna motive ederdim. Bu sebepten dolayı çok fazla arkadaşım oldu çok sevildim,hep aranan biri oldum. Empatik yönüm gelişti. Ancak zaman aktıkça günler,durumlar,duygular değiştikçe hep veren olduğumu ve verdiğim şeyin binde birini bile alamadığımı gördüm. Vermekten dolayı zaman zaman içi boş bir kutu gibi hissettiğim anları hatırlıyorum da.. Hiç bir şeyin önemi yoktu kendimin bile....

Artık bazı kararlar alarak ilerlemeye çalışıyorum, oysaki hem almak hem vermek çok hoş buna biraz paylaşım diyoruz. Uzun yıllar boyunca arkadaşlarım diyip bağarıma bastığım ama ihtiyacım olduğu anda yanımda bulamadığım okadar çok arkadaşım oldu ki.. hepsinin yanımda olmasını istemiyorum ve aslında hiç birini istemiyorum. Çünkü artık hiç bir önemi yok. Hatta onlara teşekkür ediyorum. O zaor zamanlarda tek kalınca daha da güçleniyor insan.

Arkadaşınızla yaptığınız bir sohbette samimiyeti suistimal ederek seni üzüyorsa o kişi seni hiç düşünmüyor demektir. Bir kere arkadaşı bırakalım bir kenara iki insan arasındaki iletişimde bu gibi suistimallerin olmaması gerekir. Arkadaşlarınıza siz neler yapıyorsunuz? Siz ne kadar suistimal ediyorsunuz bir düşünün şimdi.

Arkadaşınız la konuşuyorsunuz... siz düşüncelerinizi söylediniz dinledi onayladı destekledi güldü ağladı, ve sıra şimdi arkadaşınızda o da düşüncelerini söyledi ama hiç de duymak istediğiniz şeyler değil... Ne yaparsınız?
* Onun söylediklerine güler geçersiniz
*Onun size yardımcı olmak istediğini unutup tartışmaya girersiniz,
*Onun sözlerini saptırıp konuyu başka yere çekersiniz
*Onun sözlerini saptırdınız bir de diğer arkadaşlarınızdan destek alıp o an onu muhalefette bırakırsınız
*Ona Saygı duyarak siz de dinlersiniz...

Bu okadar ince bir çizgi ve okadar kısa bir andır ki sonrasında nelere mal olacağı aklınıza bile gelmeyecektir.

Siz bir konuda konuştuğunuzda karşınızda güçlü bir savunucu varsa bu savunucunun yanlış,kötü,yada ard niyetli olduğunu göstermez. Karşınızdaki kişinin yapısına saygı göstermezseniz saygıda göremezsiniz. Belki savunucu bir karakterle - ki muhalefet demiyorum,çünkü muhalefet her zaman kullanılmayacak bir cümledir, özellikle arkadaşlar arasında- aslında çok farklı bakış açıları yakalayabilirsiniz. Siznin doğrularınız elbette vardır. Hepimiz mutlaka ki deneysel yada teorik olarak birşeyler öğrenmişizdir. Ancak her insan kocaman bir dünyadır. Saygıyı hak eder,içinde bilgiyi barındırır.

Dale Carnegie'nin kitabında önemli hatırlatmalardan birydi bu . Karşınızdaki kişi cahil de olsa onu dinleyin. Çünkü her insanın başka bir dünyası vardır.

Yaşamda insanların birbirine daha saygılı olması dileği ile beni kıran arkadaşlarıma üzülüyorum. Beni kırdıkları için bari mutlu olsalar. En azından gözyaşlarım boşa gitmez.....

Günün Şartları
Günün etkileri altında sabah 09:00 da başlayan iş hayatıyla birlikte,internette firma aramaları,database oluşturma,sürekli ofiste oturma ve yeni dünyaları yeni davranış şekillerini yeni şartları kabullneme duygusu.

Hergünün aynı olması yada her günün farklı olması ikisi de aynı çoğu zaman. İsteklerimiz ve beklentilerimiz olduğu sürece duygular aynı. Şimdi düşünün;

Her istediğinizi almış,bulmuş elde etmişsiniz,herşey yolunda yüzünüz kaslarınız her zaman gevşemiş durumda.Hiçbir isteğiniz hiç bir derdiniz yok,hiç bir zorunluluk hiçbir sorumluluk yok, her an her istediğinizi yapıyorsunuz. Seviyor ve seviliyorsunuz..hissedin kendinizi düşleyin çıplak ayaklarla kaliteli bir halıda yürüdüğünüzü, ılık esen rüzgarı, kulağınıza gelen en sevdiğiniz melodiyi, Rüya gibi değilmi. Ama hiç heyecanlı değil...

O yüzden her yeni gün yeni etkiler sarıyor bizi. Her anımız farklı,her anımız heyecanlı aslında. Başka yerleri merak edenleriniz varsa hiç merak etmesinler. Çünkü aslında her yer aynı. Görürseniz eğer her yerde güzellikler var tabi, önemli olan sizin duygularınızın nasıl olduğu. Öğle aramda şu an bu yazıyı yazıyorsam kendime zaman ayırmak istememden kendimi ifade etmek istememden. nerede olduğumun önemi yok... sadece ifade etmek,kendine dönmek bakmak hatta buraya bu kelimeleri dökerken hızlıca yeni şeyler öğrenmek:)

Tabi her an bu konsantrasyonda da olamıyor insan her an gülemiyor her an ağlayamıyor... Hepsi günün şartları,

Önemli olan günün getirilerini kabul etmek ve en iyi şekilde değerlendirmek...

Güzel bir gün benimle :)
sizinle de olsun...

June 28
Zafer Öğütleri
* Kararını sakin kafa ile al,
*Mantığı ön planda tut,
*Duygusal olma,
*Her şeyi sorgula,
*Cevapsız kalma,
*Anladım! yerine anlamamış olabilir miyim? diye sor.

İşte öğütler bunlar, uygulayabilmek elimizde, an gelir bir saniye bile sürmez bunları yapmak , an gelir kalıverirsin öyle boş,çaresiz bakışlarla...
Hiç kimse istemez kararsızlığı,çözümsüzlüğü. Yürümek ilerlemek ne güzeldir. kolay bir matematik problemini aklınızdan çözmek gibidir.

Zafer için bu öğütleri buraya yazdım. Bu sözler bir yerelerde yankılanıyor...

December 15
La la la la ....
La la la la
la la la la
La La Laa

Aslaa dinlemekten vazgeçmeee
kalbinin
seesiiniiii

La la la la
Lalalala lalalaaa

Her ŞeY AkaR....

Bakım Onarım Haftası

2009-02-02T06:24:00.000-08:00

Bilinen bir gerçek var ki o da birşey olacaksa olur... Bırakın aksın yaşamınız.Zaten akmak,değişmek doğamızda var. İnsan dersi hafta bir yenilenirken,kemikleri 3 ayda bir yenilenirken,mide çeperi haftada bir yenilenirken nasıl olur da değişmediğini idda edebilirki!

Düşüncelerin yenilenme hızını ne haftalarla nede saniyelerle ifade edebilirim. Beyinde değişimle ilgili sıçrama çok hızlı oluşabilir. Hiç sevmediğiniz bir şeyi yaparken bulabilirsiniz kendinizi! Yada değişiğinizin farkına bile varmadan yaşamaya devam edersiniz.

Tüm vucudumuzu yönetebilir ,değiştirebiliriz,ıpkı su gibi. çünkü bizde akıyoruz,aşınıyoruz,şekil değiştiriyoruz.....Herşeyden önemlisi üm bunların olması için KABULLENME'yi yaşamamız gerekmektedir. Kendimizi ve yaşamın bize sunduklarını.

Şuan bunalımlı yada sıkıntılı olan biri bu yazıyı okuyorsa ne diyor bu kız!? diye düşünebilir.Hayat onun için zaten sıkıcıdır. Belki daha bunalımlı sözcüklere kendini daha yakın hissedebilir. Ama değişimin hızını deneyimlemek isersede şöyle 1 dakikalığına gözlerini gökyüzüne,tavana çevirmesini rica edicem. Ve 1 dakikanın sonunda bile vucudundaki değişimi deneyimlemesini. Belki düşük onuzları yukarı doğru kalkacaktır. Belki anılardan bir Flashback yaşayacaktır belki 5 sn.yede olsa hayal kuracaktır.

İnsan doğasında, Fizyolojinin psikolojiye,psikolojinin de fizyolojiye etkisi oldukça fazladır. Oyüzden Kontrolünüzü elinize alarak anlarınızı mutlu kılabilirsiniz. Mutsuzluklarınızı değiştirerek mutlu olabilirsiniz.
Bunları yaptıkça kendinize bakımve onarım yapmış olacaksınız. Oyüzden şimdi;
Yeni bir ay, yeni davranışlar ve yaşayacağınız yeniliklere şimdiden merhaba:)

Yazı

2008-10-17T06:15:00.000-07:00

Şimdi buraya yazı yorum ya...
Bırakıyorum tüm düşünceleri, hepsi dökülsün rahatlasın diye. Yıllardır yazarım kendi kendime.Ne harika cümleler geçmiştir paragraflarımda ve ne berbat yazmışımdır sayfalarca...Hepsi ruh halleri ve yaşamdan seçtiklerimiz.Deneyimlemek istediğimiz şeyler.

Gelsede içimden haykırmak,istiyorum desemde biliyorum ki böylede yaşıyorum. Aşk herkesin dilinde, gönlünde. Artık aşkı mı istiyorum onu bile unuttum. Bu durumu vahim anlamayın,çünkü halimden memnunum. Her sabah uyandığımda seviyorum kendimi. Bir gün daha yaşayacağım diye, bir gün daha dünyayı göreceğim diye,içten içe içinde beslediğim hayallerim gerçek olabilir diye.Köşe başında sıkıntı beklesede beni yinede yürümeye devam ediyorum geçer gider diye.

Oyun oynayanlar bir tek çocuklar değil. Yetişkinlerde oyunlarını oynuyorlar. Herkes aslında bulmuş kendine bir eğelence yakına yakına eğleniyorlar. Erkekler der ki: Şöyle dürüst, açık sözlü,güzel,çekici,beni iyi hissettiren bir bayan olsun. Sexte tutkulu, yemekte becerikli olsun. Ve hergün karşılaşırlar aslında böyleleriyle. Ama farkedemezler. İçlerindeki potansiyeli göremezler.Oysaki en kötü kadının bile içinde öyle büyük fırtınalar,coşkular,ateşler vardır ki... sadece düştüğü yeri yakar dururlar.

Kadınlar güçlü erkek isterler,anlayışlı saygılı,onu güvende hissettiren,onu çok sevecek bir erkek. Aslında her gün karşılaşırlar ama görmezler.Ürkerler,korkarlar.İçlerindeki poatansiyelin farkına bile varmadan giderler.

Bana ruhu okşanmış bir insan gösterin. Ne kadar da azdır. Çünkü herkes yaralıdır. Yaralı! Kimse kendi yarasıyla ilgilenmekten,başkasının yarasına bakmaz.uğraşır dururlar,kazarlar,acıtırlar kendi canlarını ve can acıyınca da başkasını acıtırlar.
Bulaşıcı bir hastalık gibi....

Kediler de bireysel yaşarlar. İnsanlarda bireysel,ama bir farkla; kediler birbirlerini temizlemek için ve sex için biraraya gelirler.Biz bunu bile yapamıyoruzzz...

sevgiler...

Milad

2008-10-15T03:10:00.000-07:00

Bugünü kendim için milad yaptım, son dönemlerde yaşadığım olaylar,dünyada yaşanan olaylar,istekler,çırpınmalar,mutluluklar,yarıda kalmalar,duyguları bastırmalar.. herşey ama herşey geride kalsın diye.

Hayat ne ilginçtir.
Siz birşey istersiniz yakınınızdaki biri der ki " istemelisin çok istemelisin ki olsun" sizde evet istiyorum çok istiyorum dersiniz,yaşamınıza bu isteğinizi girdirir kelimelerinize cümlelerinize ekler arkadaşlarınıza söylersiniz... Aradan uzun bir zaman geçer ve isteğiniz hala olmamıştır. Oysaki çok istemişsinizdir. Sonra başka biri çıkıp der ki "Çok düşünme zamanı gelince olacaktır. Çok düşündükçe hayatına girmez. Ummadığın bir anda girecektir"... Siz de çok düşünmemeye çalışırsınız. O önceden istediğiniz şeyiçin içinizde uyanan duyguları bastırmaya çalışırsınız. Daha onu bulamadan onu istemeyi bile kaybetmişsinizdir. Kalbiniz kırıktır. Mutsuz olursunuz. Size hayeller kurduran isteklerinizin hayalleri bile elinizden alınmıştır.

Şimdi ne istek var ne de isteksizlik. Açıkçası başkalarının her zaman söyleyeceği bir şey vardır. Ben deneyimsel bir insan olduğum için bu sözleri dinlemeye çalışsamda deneyimlemeden öğrenemem. Bu yüzden hayatımın 30'lu yıllarına kadar çok şey deneyip çok şey öğrenmişimdir.

Benim size çok isteyin ya da çok düşüneyin gibi şeyleri söylemeyeceğimi tahmin etmişsinizdir. İnsanlar çok farklıdır. Olaylar ve durumlarda çok farklıdır. Dolayısıyla herkes kendi yaşamını yaşar kendi seçimlerini yapar. Kendi tablosonu kendisi oluşturur. Hayat sona erincede bak bunu ben yaptım der. Tablonuza ne koymak istiyorsanız onu koyun. Sevinç , mutluluk ,aşk ,aile..vb hangi renkleri seçerseniz seçin sonunda sizi yansıtacaktır.

Bugün o yüzden milad. Resmime yeni rekler ekleyeceğim için tablonun bütününü gördüğüm için,yaşama daha farklı baktığım için milad.

Yenilikler benim yapabildiğim ölçüde bana yansıyacak...Benim başarabildiğim oranda takdir alacak belki ama en sonunda tablomu görünce beğeneceksiniz :)